Pas de laatste 50 jaar...
...kunnen we dankzij de aqualong zien hoe dieren onder water leven.
We zijn allemaal gek op dolfijnen...
...het speelse, populaire gezicht van de oceaan.
Maar het meeste wat onder water leeft, zien we niet...
...en houdt ons dus niet bezig.
In de 20 jaar dat ik nu duik, is er veel veranderd in onze zeeën.
De oceanen zijn nu echt in gevaar.
Als je boven de uitgestrekte oceaan vliegt...
...zou je denken dat het wel meevalt.
Maar onder de oppervlakte schuilen door de mens veroorzaakte problemen.
De meest verwoestende daarvan is de visserij.
De manier waarop we vis vangen, is het probleem.
De blauwvintonijn, de koning van de zee...
...is bij uitstek gebouwd voor de open oceaan.
Ze kunnen driekwart ton wegen en 80 km per uur zwemmen...
...sneller dan elk ander wezen in de zee, afgezien van ons.
Volgroeide dieren hebben weinig vijanden maar nu worden ze toch bedreigd.
Er is geen plek waar we niet op ze kunnen jagen.
Ze kunnen ons niet ontsnappen.
De visserij is zo hightech geworden...
...dat we overal ter wereld vrijwel alles kunnen vangen.
Die blauwvintonijn-boten hebben letterlijk alles:
Enorme motoren, dieptesonar, GPS en zelfs verkenningsvliegtuigen...
...die de vis opzoeken.
Er zitten hier een stuk of acht, aan m'n linkerkant.
De tonijn heeft met z'n 80 km per uur nauwelijks een kans.
Als hij naar boven komt, wordt hij gezien.
Naar links. Ja, daar op 1 2 uur. Vijf of zes.
Hier wordt er op ze gejaagd op een van hun grote migratieroutes.
Men denkt dat ze van de Golf van Mexico langs de oostkust van de VS...
...naar Canada zwemmen in de zomer.
Hun route is zo voorspelbaar dat ze elk jaar opnieuw gevangen worden.
Deze vissers vangen ze nog, maar onderzoekers merken de vis...
...om te ontdekken hoeveel populaties er zijn...
...hoe ze zich verplaatsen en hoeveel exemplaren er nog zijn.
Zeebioloog en sportvisser Carl Safina vist bij Long Island, New York.
Hij vist graag op blauwvintonijn, maar moet nu wat anders kiezen.
Ik viste al voor de kust toen ik 1 2 was met m'n vader en ooms.
En we zagen hier altijd veel blauwvintonijnen, kleine en grote.
Er zijn er nog maar zo weinig over dat sportvissers nu op haaien vissen.
Safina is zo bezorgd...
...dat hij een campagne begon met de National Audubon Society...
...om de tonijn te redden.
Wat we weten van de blauwvintonijnen voor de Atlantische kust...
...van de VS en Canada...
...is dat van midden jaren '70 tot eind jaren '90...
...de populatie met zo'n 85 procent is afgenomen.
In New Engeland, waar de meeste blauwvintonijn wordt gevangen...
...geloven de vissers de cijfers van de overheid niet.
Zij beweren dat de analyses nooit kloppen.
Daarom zijn ze sceptisch ten aanzien van de opgelegde vangstquota.
Wetenschappelijk onderzoek is duur en de visserijpolitiek ingewikkeld.
Maar één ding staat vast: Deze vis brengt zeer veel geld op.
Blauwvintonijn werd voor een paar cent per pond als kattenvoer verkocht...
...tot men inzag dat als men ze overvloog naar Japan...
...de prijs opeens steeg tot vele dollars per pond.
In Tokio is de grootste vismarkt ter wereld.
Ik had er veel over gehoord, maar zoiets enorms had ik niet verwacht.
En dit is alleen nog maar de diepvriesafdeling.
Elders liggen lange rijen verse tonijn, waaronder veel blauwvinnen.
De Japanners zijn de grootste importeurs van blauwvintonijn ter wereld.
Dit is big business. Ze brengen hier zo'n 90 euro per kilo op.
Vandaag kan een handelaar op de veiling 1 8.000 euro verwachten...
...voor deze ene vis. Maar de markt fluctueert enorm.
Sommige blauwvinnen hebben hier meer dan 1 50.000 euro opgebracht.
Blauwvinvissers willen niet geloven dat het aantal slinkt...
...maar de meeste onderzoekers zijn daarvan overtuigd.
Veel mensen willen dat de vangst van blauwvintonijn compleet wordt verboden.
Als dat niet gebeurt, zullen de vissers en handelaren het niet opgeven.
Ze verdienen er gewoon te veel aan.
Behalve tonijn wordt hier elke denkbare vissoort verkocht.
Bijna 50 procent van het voedsel in Japan komt uit zee.
Het wereldgemiddelde is 1 5 procent.
Ze eten enorme hoeveelheden vis, alle mogelijke soorten.
Maar helaas worden sommige soorten ernstig bedreigd.
Dit is een zwaardvis. In de Atlantische Oceaan...
...is hun aantal sinds de jaren '60 meer dan gehalveerd.
In veel restaurants staat het niet meer op het menu.
Marlijn is gewild bij sportvissers.
Van sommige soorten is het aantal met 90 procent gedaald.
Haaienvlees wordt in Japan veel verkocht...
...maar het meest wordt gehandeld in haaienvinnen.
Die handel vindt in heel Azië plaats.
Elk jaar worden zo'n 1 00 miljoen haaien gevangen.
Dit is wel de grootste markt, maar er zijn er honderden overal ter wereld...
...waar enorm veel vis wordt verkocht.
Niet één dag per week, maar dag in dag uit.
U kunt hier vreemde vissen vinden die ons volstrekt onbekend zijn...
...maar vaak worden juist de gewonere soorten ernstig bedreigd.
En die worden bij ons thuis verkocht.
Dit is Billingsgate, de grootste vismarkt in Londen.
Hier kunt u alle bekende vissoorten kopen die we graag eten.
Maar we eten vis waarvan de populatie gevaarlijk klein is.
We beseffen niet dat ze in gevaar zijn...
...zelfs een doodgewone vis als kabeljauw.
De kabeljauw heeft het het moeilijkst in de Ierse Zee...
...waar hun aantal zeer gering is.
De populatie in de noordoostelijke IJszee bij Noorwegen...
...de Canadese populatie en de Noordzee- populatie staan er niet goed voor.
Alleen bij IJsland gaat het nog redelijk.
Als het daar dezelfde kant op gaat, is er geen Atlantische kabeljauw meer.
Dan is er gewoon geen kabeljauw meer te koop.
Is dit het normale formaat van een kabeljauw?
Dat is het gemiddelde formaat, ja.
Als je vis koopt in een supermarkt of een fish and chips shop...
...weet je niet of de vis al of niet uit een overbevist gebied komt.
Waar komen deze vandaan? -Aberdeen.
Van de Noordzee?
We weten dat een vispopulatie ineen kan storten en zich soms herstelt.
Dat is gebeurd met de haring.
Er zat makreel in de Noordzee in de jaren '60 en '70...
...die vrijwel verdween door zware overbevissing...
...en die is in 30 jaar niet teruggekomen.
Tong en schol worden volop gevangen...
...en kunnen geen verdere bevissing verdragen.
Ook de haring wordt volop gevangen, er is geen ruimte voor uitbreiding.
Nu aan de oppervlakte zoveel wordt gevangen...
...gaan de vissers steeds dieper om de markt te voorzien.
We zien hier dingen waarvan we 20 jaar geleden nog nooit hadden gehoord.
Dit is een zwarte haarstaartvis, hij leeft op zo'n 1 000 meter diepte.
Zijn ze in gevaar? Moeilijk te zeggen...
...want over wat er in de diepte leeft, is weinig bekend.
Dat is het probleem met diepzeevisserij. Onderzoekers weten er weinig van...
...en beginnen dat nu pas te ontdekken.
Onderzoekers in Tasmania gebruiken hightech camera's op duiktoestellen...
...om de effecten van de visserij op de diepzee te bestuderen.
We beschikken pas 30 jaar over de technologie om daar te vissen.
Maar op veel plaatsen is er een intensieve visserij.
Deze vis staat nu op onze menukaarten.
Deze witte visfilet komt van een diepzeevis, de Atlantische slijmkop.
Misschien heeft u ze zien liggen bij de visboer of de supermarkt.
Ze leven tot 1 500 meter diepte...
...en zoals veel diepzeevissen leven ze heel lang.
Deze kunnen geboren zijn tijdens WO II of zelfs in de Victoriaanse tijd.
Aangenomen wordt dat de Atlantische slijmkop 1 50 jaar oud kan worden.
Ze leven niet alleen langer...
...maar worden ook pas geslachtsrijp als ze een jaar of 30 zijn.
Als je ze eerder vangt, hebben ze zich niet kunnen voortplanten...
...en zal er geen nieuwe generatie van Atlantische slijmkoppen komen.
Jarenlang werden hier duizenden tonnen vis opgehaald...
...en overal ter wereld verkocht.
Soms werden er zoveel gevangen dat er geen afzet voor was...
...en werden ze gewoon gedumpt.
De autoriteiten van Nieuw-Zeeland en Australië zagen het probleem tijdig in...
...en bewaken de visstand nu nauwlettend.
De vissen mogen dan veilig zijn, hun leefomgeving is dat niet.
In de diepzee leven dieren die zo onbekend en vreemd zijn...
...dat het een andere wereld lijkt.
Hoewel hij zo onbereikbaar lijkt, wordt de diepzee nu bedreigd.
En weer zijn het de vismethoden die de ergste schade aanrichten.
Diepzee-visnetten zijn enorm en vangen alles wat leeft.
Eeuwenoude koralen en sponzen worden van de bodem gerukt en vernietigd.
In de diepzee concentreert de visserij zich op heuvels op de bodem...
...die uit zeer harde rots bestaan. Om de netten te beschermen...
...zitten er stalen bollen aan van een halve meter doorsnee...
...die langs een lijn over de bodem lopen.
Het net wordt voortgetrokken met drie knopen of zo...
...en slaat continu tegen de rotsen.
Het net maait letterlijk de hele bodem leeg...
...en alles komt achter in het net en heeft geen kans om te overleven.
De schade is niet zichtbaar...
...maar als dit op het land gebeurde, zou u versteld staan.
Als we koeien zouden willen vangen...
...zouden we met een helikopter een net over het weiland slepen.
We zouden niet alleen een paar koeien vangen, maar ook de hond, de auto...
...het erf, de schuur, de boerin... Dingen die we helemaal niet willen.
O'Shea maakt zich zorgen over de dieren die uit de diepte worden opgehaald...
...meestal onopzettelijk.
Hij onderzoekt de schade in z'n laboratorium in Nieuw-Zeeland.
De spectaculairste bijvangst is dit grote brok koraal.
Het is nauw verwant aan zwart koraal en is circa 700 jaar oud.
Dus na 700 jaar rukte het net het van de zeebodem. Nu is het dood.
Als je alle stukken aan elkaar lijmt, steekt het 3 meter boven de bodem uit.
Het equivalent van een bos op de zeebodem.
Het is tragisch dat zoiets wordt weggerukt.
Deze soort kwam veel voor tussen de 700 en 1 1 00 meter voor onze kust.
Maar het is heel breekbaar...
...en als er een stalen bal op neerkomt, wordt het vermorzeld.
O'Shea is vooral geboeid door diepzee-inktvissen.
Hij vreest dat vele soorten verdwijnen voor we ze in leven kunnen zien...
...laat staan begrijpen.
Deze soort kwam algemeen voor.
Langs de hele noord- en oostkust is hij nu verdwenen.
Hij is verdwenen omdat hij dom en traag was.
Hij deed niemand kwaad en werd aangevallen door sleepnetten...
...en de trawlers voeren zo lang heen en weer...
...dat we ze hebben uitgeroeid.
Bij elke duik naar de diepzee worden nieuwe soorten ontdekt.
Sommige kunnen van onschatbare waarde voor ons zijn.
Sponzen zijn dieren, maar zitten vast aan de bodem...
...en kunnen niet ontsnappen als iets ze wil opeten...
...of over ze heen wil groeien.
Ze produceren chemische stoffen om roofdieren...
...of andere woekerende sponzen af te weren.
Het zijn deze chemische stoffen die onderzoekers in Florida interesseren.
Ze verzamelen sponzen in de diepte om ze te analyseren.
Onze uitdaging als farmacologen en zeebiologen...
...is om uit te zoeken waarom organismen die stof produceren...
...en die kennis te gebruiken om te bedenken...
...voor welk medicijn die chemische stof zich kan lenen.
Het team heeft een reeks proeven met de stoffen van deze sponzen gedaan.
Ze denken dat ze de groei van kankercellen kunnen remmen.
Wat we vooral zoeken is iets wat bepaalde kankercellen doodt...
...en dus gericht is op bepaalde soorten kanker.
Tot dusver zijn de resultaten bemoedigend.
We denken dat hiermee bepaalde vormen van kanker behandeld kunnen worden.
We hebben nog maar twee procent van de diepzee verkend.
We zouden een weelde van diersoorten kunnen verliezen...
...nog voor we ze hebben ontdekt.
Als we die biologische verscheidenheid in de diepzee verliezen...
...verliezen we die chemische stoffen...
...en de mogelijkheid om nieuwe medicijnen te ontdekken.
Maar niet alleen de diepzee is in gevaar.
Ondiepe leefomgevingen zoals koraalriffen hebben het ook moeilijk.
Deel van het probleem is de toenemende handel in rifvissen.
De vraag naar luxevissen als tandbaarzen en lipvissen...
...is de diepere oorzaak van het probleem.
Ze worden in een verontrustend tempo weggevist.
Vissen die het dagelijkse voedsel voor de lokale bevolking vormden...
...worden nu in grote steden over de hele wereld verkocht als delicatesse.
De meeste gaan naar China en steden als Hongkong.
Het is een enorme markt...
...en zo'n 30.000 ton aan rifvissen komt elk jaar naar Hongkong.
Maar de vissers moeten steeds verder afgelegen riffen opzoeken.
Soms moeten ze op één reis 5000 km afleggen om riffen met vis te vinden.
Mensen willen hun vis vers, heel vers.
Levende vis is dan ook tien keer zo duur als verse dode vis.
De vissen op de markt worden steeds kleiner.
Dr Yvon Sudevi maakt zich zorgen over het aantal jonge vissen...
...dat hier wordt verkocht.
Dit mooie dier is een napoleon-lipvis. Hij heeft een knobbel op z'n kop.
En die andere is een reuzentandbaars. Daar zijn er meerdere van.
Deze zijn allemaal nog jong.
Dit is waarschijnlijk een tiener. Nog niet oud of volgroeid.
De meeste die we van deze soorten zien, zijn nog jong.
Napoleon-lipvissen kunnen ruim 20 jaar oud worden...
...maar die leeftijd bereiken ze zelden. Ze worden te jong gevangen.
Als grote hoeveelheden jonge vis worden gevangen...
...hebben ze zich niet kunnen voortplanten.
Dus waar moet de volgende generatie vandaan komen?
Als je te veel jonge vissen vangt...
...komen er te weinig volwassen dieren in de volgende generatie...
...en worden de populaties kleiner.
Dat baart me zorgen.
Als het de trend is om steeds meer jonge vis te vangen...
...betekent dat weinig goeds voor deze soorten.
Maar ernstiger dan het verlies van enkele soorten...
...is het verlies van een hele habitat.
Vooral als deze vele duizenden soorten in leven houdt.
Koraalriffen zijn de meest diverse gemeenschappen in de oceanen.
Vele zijn gegroeid in de loop van honderden, soms duizenden jaren.
Gedurende die tijd is een ongelooflijk aantal dieren en planten...
...met ze mee geëvolueerd.
De complexe structuur van het koraal zelf...
...biedt de dieren bescherming, paaigronden...
...en een oneindige voedingsbron.
Maar nu wordt het koraal zelf bedreigd. Door de mens.
Tegenwoordig wordt veel met springstof gevist...
...waardoor alle vis in de buurt wordt gedood.
Maar door één explosie wordt een heel stuk rif weggevaagd.
En er zijn nog veel meer gevaren voor de riffen.
Soms is het vervuiling, soms is het bezinksel...
...en ook het broeikaseffect speelt zeker een rol.
Hier in Zuidoost-Azië is 80 procent van de riffen in gevaar of al dood.
Grote delen zijn opgeblazen...
...maar nu wordt een nog griezeligere vismethode gebruikt.
Die is snel, doelmatig, maar volstrekt illegaal.
Vissers gebruiken het giftige cyanide.
Vissers spuiten natriumcyanide in spleten waar vissen zich verschuilen.
Ze krijgen tekort aan zuurstof en komen versuft naar buiten...
...zodat ze veel makkelijker te vangen zijn.
De vis dient niet alleen als voedsel, maar vooral voor de aquariumhandel.
Ze zijn puur een luxe-artikel.
Het koraal zelf sterft binnen enkele weken...
...en het hele rif wordt verstikt door algen.
Dat was een reconstructie, maar dit is realiteit.
De International Marine Alliance in de Filippijnen...
...probeert de weinige overgebleven riffen te redden.
Ze verdenken deze mannen van illegale visserij...
...en proberen uit te zoeken waar en hoe ze hebben gevist.
Maar de vissers zijn op hun hoede.
Ze durven ons de plekken niet te wijzen...
...uit angst dat ze bestraft worden door de andere dorpelingen.
Ze verstoppen de flessen onder in de boot...
...en als er een andere boot nadert, gooien ze ze overboord.
Ze weten dat ze in de gevangenis kunnen belanden.
De kust van de Filippijnen is moeilijk te bewaken omdat hij zo lang is.
Bovendien zijn er niet genoeg cellen om ze op te sluiten.
We bezochten een gevangenis op het eiland Coron.
Deze mannen wachten op hun proces wegens illegaal vissen.
Ze zitten al maanden vast, maar de tussenhandelaar loopt vrij rond.
Je hebt geen geld om je borg te betalen?
We kunnen niet alleen de vissers de schuld geven.
Allereerst weten ze niks beters. Ze zijn bang om gepakt te worden...
...maar weten geen andere methode om te vissen.
Door de cyanide sterven de vissen niet meteen...
...maar de schade is aangericht en geleidelijk begeven hun organen het.
De handelaar moet snel zijn, want ze sterven binnen enkele weken.
Volgens Cruz weten de importeurs wanneer cyanide is gebruikt...
...doordat de sterfte zo groot is. Maar ze negeren het liever.
De importeurs zien meteen dat er iets mis is met deze vis.
Maar ze blijven importeren van dezelfde exporteur...
...in de Filippijnen of andere landen.
Het merendeel van de in Indonesië en de Filippijnen gevangen vissen...
...wordt uitgevoerd naar de VS en Groot-Brittannië.
Gelukkig zijn er verantwoordelijke importeurs, zoals deze winkelier...
...die geen met cyanide gevangen vis kopen.
Maar als klant kun je dat niet zien.
Daarom moeten wij het navragen bij de winkelier.
Anders is het een kwestie van weken...
...voor uw siervis even dood is als het rif waar hij vandaan komt.
Dit afgedankte net is gemaakt van taai nylon dat moeilijk afbreekbaar is.
Als het niet wordt weggehaald, zal het nog jarenlang slachtoffers eisen.
Als één klein net op één rif zoveel schade kan veroorzaken...
...wat kan er dan niet op wereldwijde schaal gebeuren?
Door de hedendaagse vismethoden vangen we steeds meer...
...maar veel van wat we vangen, wordt overboord gegooid, meestal dood.
De hedendaagse vissers zijn zeer destructief.
Ze vangen niet alleen wat ze willen, ze vangen alles.
Volgens de VN wordt per jaar 30 miljoen ton vis opgehaald...
...en dood of stervend overboord gegooid.
Dat is een kwart tot eenderde van de totale jaarlijkse vangst.
Ik heb het niet alleen over niet-commerciële vissoorten...
...maar schildpadden, zoogdieren, zeevogels zoals albatrossen...
...en soms zelfs walvissen.
Hoe prachtig het ook is...
...geen dier wordt gespaard bij onze jacht op voedsel.
Nog krankzinniger is dat vis die we wel zouden eten wordt weggegooid...
...als het schip uit is op een andere soort.
In één tak van de visserij is de verspilling enorm.
De garnalenvisserij is de meest destructieve vorm van visserij.
Bij de garnalenvisserij in de tropen...
...worden de netten over de bodem gesleept waar de garnalen leven.
De netten sleuren alles op hun pad mee.
Er wordt soms 1 5 pond aan andere soorten opgehaald en weggegooid...
...voor elk pond garnalen.
Nog erger zijn de hoeveelheden jonge vis die worden weggegooid.
Honderdduizenden ton jonge vis wordt elk jaar overboord gegooid.
Vis die anders zou opgroeien tot een kostbare bron van eiwitten.
En dat alles voor slechts een handvol garnalen.
De vissers erkennen het probleem en vragen om hulp.
Dr Steve Kennelly onderzoekt nu de garnalenvisserij...
...in New South Wales, Australië.
Het is een enorme industrie die meer dan 1 000 ton garnalen per jaar vangt.
Kennelly heeft een bijvangstreductie- middel ontwikkeld, een BRD...
...waardoor de kleine onvolgroeide vis uit het net kan ontsnappen.
Dit wordt helemaal aan het eind van het sleepnet meegetrokken.
De hele vangst komt in deze zak terecht.
We hebben wat proeven gedaan in bassins...
...en ontdekten dat waar de structuur van het net verandert...
...een achterwaartse waterdruk ontstaat.
Door op die plek een stuk net met open vierkante mazen te maken...
...stroomt het water omhoog uit het net door die vierkante mazen.
Kleine visjes die in het net zwemmen...
...voelen die opwaartse stroom en reageren door omhoog te zwemmen.
Kennelly experimenteert met twee soorten netten.
Het eerste is een conventioneel garnalennet.
Dit is de vangst van een conventioneel net zonder BRD.
U ziet dat er een groot aantal kleine vissen bij zit.
Hopelijk zit er in het andere net, met de BRD veel minder vis...
...maar dezelfde hoeveelheid garnalen.
Dit is het net met het bijvangstreductiemiddel.
We zien direct dat er veel minder vis per ongeluk in terecht is gekomen.
Dit is het verschil in bijvangst.
De meeste kleine visjes zijn ontsnapt. Zij kunnen zich tenminste voortplanten.
Er is een beperking van de bijvangst van zeker 60 procent of meer.
Door Kennelly's uitvinding is de verspilling sterk verminderd...
...maar hij weet dat het daarmee niet opgelost is.
Het zal nooit mogelijk zijn om alleen te vangen wat we willen vangen.
Je zult altijd ondermaatse exemplaren vangen van de soort waar je op vist.
Ik denk niet dat we ooit helemaal geen bijvangst zullen hebben...
...bij bijvoorbeeld de garnalenvisserij. Niet binnen afzienbare tijd.
Maar er is wellicht één manier waarbij totaal geen bijvangst optreedt.
Dat is visteelt of aquacultuur.
Er worden zo al enorme hoeveelheden vis geproduceerd.
Kan visteelt de oplossing zijn?
Nu al is één op de vier consumptievissen gekweekt.
In de komende 25 jaar zal dat aantal zich verdubbelen.
Kunnen we de visstand, de jonge vis en het leven in zee echt beschermen?
Is visteelt de oplossing voor al onze visserijproblemen?
Als aquacultuur een van de oplossingen is...
...hebben met name de Japanners er belang bij om het goed te doen.
Ze zijn al zeer ver in het kweken van vis.
Ze proberen nu zelfs roofvissen te kweken als tonijn...
...en met name blauwvintonijn.
Hier in Kushimoto in West-Japan zetten ze alles op alles.
In dit afgeschutte deel van de baai zwemmen 50 volgroeide blauwvintonijnen.
Deze tonijn is in het wild gevangen en wordt vetgemest voor de markt.
Ze krijgen veel te eten...
...zodat ze in prima conditie zijn als ze worden verkocht.
Hier gaat men nog een stap verder met de tonijnenteelt.
Ze worden niet alleen gevangen gehouden, maar zelfs gefokt.
Men hoopt dat ze zich binnen drie jaar zullen voortplanten...
...en in gevangenschap hun hele levencyclus voltooien.
Dan zal men geen blauwvintonijn meer uit de oceaan hoeven te halen.
Japan is het land met de grootste tonijnconsumptie ter wereld.
We maken ons zorgen over de afname van het aantal blauwvinnen in het wild.
De aquacultuur kent z'n eigen problemen...
...zoals vervuiling en de vermenging van gekweekte met wilde vis.
Maar er is nog een probleem.
Deze tonijn krijgt elke dag een enorme hoeveelheid vis te eten.
Kostbare eiwitten die de armen in Azië zouden moeten krijgen.
De Japanners proberen nu vervangend voer te ontwikkelen...
...van plantaardige of dierlijke bestanddelen.
We hopen door verdere ontwikkeling...
...in de toekomst steeds meer kunstvoer te kunnen gebruiken.
Maar dat is nog niet gelukt.
Nog steeds vergt het erg veel goedkope vis om één grote luxe-vis te voeren.
In andere landen in Azië, die armer zijn dan Japan...
...en waar de visstand al sterk is afgenomen...
...wendt men zich ook tot de aquacultuur.
En tijgergarnalen leveren het meeste geld op.
Per jaar wordt bijna een half miljoen ton geproduceerd...
...en bijna alles wordt geëxporteerd.
Het is big business en biedt veel werkgelegenheid.
Maar net als de tonijnen moeten de garnalen vis eten...
...in de vorm van brokjes.
En als ze intensief gekweekt worden, hebben ze veel voer nodig.
Als je drie vierkante meter per garnaal hebt, hoef je niet bij te voeren.
Dan biedt de natuur genoeg voedsel.
Heb je er dertig per vierkante meter, dan moet je ze bijvoeren.
Ik meen dat het nu twee kilo vis kost om één kilo garnalen te produceren.
Vervangend voedsel zou kunnen helpen, maar komt wellicht te laat.
In de tussentijd krijgen de garnalen goedkope vis...
...waarna ze naar het Westen worden geëxporteerd.
Deze vis zou de plaatselijke bevolking moeten voeden.
Kleine vis die normaal gekocht wordt door de mensen...
...om hun gezin te voeden...
...gezinnen met lage inkomens, zal niet langer beschikbaar zijn.
Er is nog een probleem.
Duizenden intensieve kwekerijen zijn gebouwd in kustgebieden...
...waardoor de kostbare habitat van de mangrovewouden werd verwoest.
Over vele kilometers zijn de mangroven gekapt.
De kust is ontdaan van z'n natuurlijke bescherming.
Er zijn vele ecologische redenen om de mangroven te beschermen.
Voor veel mensen zijn mangroven maar een wirwar van wortels en modder...
...waar het vergeven is van de muggen.
Maar onder water is een heel andere wereld.
Het complexe wortelsysteem is een kraamkamer voor jonge vis...
...die later bij de riffen of in de open zee zal leven.
De wortels bieden bescherming tegen roofdieren...
...wat van levensbelang is voor kleine, kwetsbare vissen.
In deze beschutte omgeving kan de vis relatief veilig opgroeien.
Ook hier wordt de leefomgeving bedreigd.
We verwoesten haar zonder te denken aan de dieren die er afhankelijk van zijn.
Misschien moeten we stukken van de zee reserveren...
...zodat de dieren die daar leven nog een kans hebben.
Als we inzien dat landdieren beschermd moeten worden, komen we in actie.
De wildreservaten in Afrika zijn daar een goed voorbeeld van.
Maar onze zeeën behandelen we heel anders.
Dit is het eiland Scoma, een prachtig reservaat...
...dat bescherming biedt aan alle vogels en planten die hier leven.
Maar het is ook een van de twee enige zeereservaten in Groot-Brittannië.
Je zou denken dat alle leven in zee hier beschermd wordt.
Toch is vissen hier toegestaan, zelfs voor de beroepsvisserij.
In de tijd van onze grootouders waren er natuurlijke reservaten...
...ontoegankelijk voor vissersvloten.
Daar kon de vis ongestoord tot rijpheid komen.
Maar door de moderne technieken kunnen we nu praktisch overal vissen.
Slechts een klein percentage van de oceaan is nog veilig.
Ongeveer eenderde procent van de oceanen...
...is nu beschermd gebied.
Dat is een heel klein gedeelte, equivalent aan Zuid-Afrika.
Maar we beschermen die gebieden niet goed genoeg.
Slechts één tienduizendste van de oceanen is verboden voor de visserij.
Dat is equivalent aan de grootte van Nederland.
Dat kleine stukje is lang niet genoeg.
Roberts wil dat bepaalde gebieden volledig beschermd worden.
Er zijn kleine reservaten waar dat het geval is, zoals hier in Nieuw-Zeeland.
Sinds hier 25 jaar geleden gestopt werd met vissen...
...heeft de visstand zich hersteld en wemelt het hier van de vis.
En niet alleen vis, alles gedijt hier.
Er is weer veel kreeft en ze worden nu veel groter.
Onderzoekers houden nauwlettend in de gaten...
...hoe het alle dieren in het reservaat vergaat.
Dit 5 km brede reservaat produceert evenveel kreeft...
...als 1 00 km onbeschermde kust.
Vissers mogen tot aan de grens komen. Er is nu zoveel kreeft...
...dat ze zich buiten het reservaat verspreiden.
De zones waar een vangstverbod geldt bieden de visserij...
...een toename van de visstand.
Paaibestanden die worden beschermd zijn als een tegoed op de bank.
Zelfs het gedrag van de vissen is veranderd.
Eens waren ze schuw, maar nu zijn ze misschien wel wat al te vriendelijk.
Roberts vindt dat in 1 0 tot 20 procent van de oceanen...
...de visvangst verboden moet worden...
...en dat we grote verschillende leefomgevingen moeten beschermen:
Diepzee, koraalriffen, mangroven, maar ook belangrijke paaigronden.
Zo kunnen vissen groter en ouder worden...
...en kunnen visbestanden zich herstellen.
Ook wil hij migratieroutes en voedselgronden beschermen...
...vooral die van de allergrootste zeezoogdieren, de walvissen...
...die de halve aardbol over zwemmen.
Het is een eenvoudig idee...
...dat volgens Roberts haalbaar is als het publiek meehelpt.
Als de mensen beseffen wat er gaande is...
...en druk uitoefenen op politici en beleidsmakers...
...zal men beginnen gebieden af te schermen tegen de visserij.
Zo'n keus hebben we eerder gedaan.
We hebben walvissoorten nog net voor uitsterven behoed.
De meeste kunnen nu leven zonder bedreigd te worden door walvisjagers.
Maar het vereiste internationale samenwerking...
...die pas op gang kwam toen het publiek inzag...
...hoezeer de walvissen in gevaar waren.
De walvisvangst was een enorme industrie tot de jaren '70.
Sommige soorten verdwenen bijna volledig.
We beseften dat nog net op tijd en grepen in.
We weten nu wat er in onze oceanen gebeurt.
We weten dat wij ze in gevaar hebben gebracht.
We kunnen ons niet beroepen op onwetendheid.
We weten wat daar in de diepte is, een buitengewone biodiversiteit.
Onze oceanen zijn zo kostbaar, zo belangrijk voor de aarde.
Als we ons dat aantrekken, moeten we toch voor ze kunnen zorgen.
Vertaling bewerkt door: WhomDoYouServe?